Kategoria: Aspekty odbioru telewizji

REFLEKSY WOKALNE

Kolejna grupa zachowań wokalnych obejmuje: a) niewolicjonalne komu­nikaty stanów emocjonalnych takie, jak śmiech, sapanie, płacz; b) wy­krzykniki wokalne (np. „oh”, „oops”, „acha”) oraz c) odgłosy typu „eee”, „yyy”, „er”, „um”, które –

EFEKTY MUZYCZNE

Do grupy efektów muzycznych zalicza się takie zachowania, jak np. cmokanie, gwizdanie, pomruki. Zarówno fizjologiczne refleksy wokalne, jakości głosowe, jak i efekty muzyczne określa się mianem „gesty wokalne” (por. Thorpe 1972; Sche- rer

WOKALIZACJA A ZACHOWANIE NIEWERBALNE

Trudno jednak doszukać się podstaw takich rozróżnień na poziomie funkcji, jakie pełni wokalizacja i pozostałe systemy pozasłowne w komunikacji międzyludzkiej. Pewnymi przesłankami przemawiaj ącymi za autonomicznym traktowaniem wokalnego kanału przekazywania informacji są

GESTY CIAŁA

Ploog (1992) sugeruje, że gesty ciała, mimo iż także pojawiły się wcześniej niż mowa, początko­wo pełniły jedynie funkcję wspierającą gesty fonetyczne. Jak już wspomniano na wstępie, dogodną płaszczyzną rozpatrywania wokalizacji w aspekcie nadawania

POZIOMY OPISU

Materialną postacią komunikatów wokalnych są dostępne zmysłowo dźwięki. Mimo że akustyczna analiza ekspresji wokalnej umożliwia dokładny opis jej struktury w terminach amplitudy, częstotliwości i cza­su, w badaniach dotyczących zarówno kodowania, jak i

POZIOM PRODUKCJI

Opis zachowań wokalnych na poziomie produkcji odnosi się do nadaw­czego etapu komunikacji. Ze względu na specyfikę kreowania przekazu telewizyjnego powinien on uwzględniać co najmniej dwa aspekty: aspekt związany z emisją głosu przez

EMISJA GŁOSU

Odnosi się to do procesu respiracji (dzięki skurczom mięśni klatki pier­siowej i przepony odbywa się tu wdychanie i wydychanie powietrza), fonacji (następuje tu modyfikacja strumienia powietrza w krtani dzięki wibracjom wiązadeł głosowych)

POZIOM AKUSTYCZNY

Akustyczny poziom opisu zachowań wokalnych oznacza ich charakterys­tykę w terminach fizykalnych cech dźwięków, do których odbiorca ma bezpośredni dostęp. Z punktu widzenia fizyki cechami fali dźwiękowej są: amplituda, częstotliwość i czas. Opierając się

CZAS I CZĘSTOTLIWOŚĆ

Przykładem parametrów związanych z wymiarem czasu jest średni czas trwania segmentu dźwięku lub ciszy (pauzy akustycznej). Jednostką pomiaru jest tu sekunda lub milisekunda. Tego rodzaju parametry są istotne dla spostrzeganego tempa wypowiedzi. Do

INTENSYWNOŚĆ I ENERGIA

Najczęściej wykorzystywanym w badaniach komunikacji wokalnej para­metrem jest średnia energia segmentu dźwięku (np. sylaby) lub częstot­liwości podstawowej. Jednostkami pomiaru są decybele (dB). Percepcyj­nym korelatem intensywności jest donośność lub głośność dźwięku.Graficzną reprezentację wymiaru