//////

REKLAMA POLITYCZNA

W każdym ustroju demokratycznym partie i kandydaci polityczni stają wobec fundamentalnego problemu: w jaki sposób mogą komunikować się z wyborcami i wpływać na nich tak, aby zaakceptowali oni ich przy­wództwo. Podstawową formą społecznego komunikowania się jest bezpo­średnie porozumiewanie się osób za pomocą artykułowanych dźwięków oraz bogatego repertuaru gestów w celu osiągnięcia lepszego poziomu współdziałania i zaspokojenia własnych potrzeb społecznych. Intencją współdziałania może być realizacja wspólnego przedsięwzięcia lub reali­zacja celu odrębnego dla każdego z uczestników procesu komunikowania się takiego jednak, który wymaga jakiejś formy akcji z drugiej strony .

PROGRAM INFORMUJĄCY O WYDARZENIACH KULTURALNYCH

U podstaw zawiązywania się relacji paraspołecznej z osobą prowadzącą program informujący o wydarzeniach kulturalnych w regionie leży wra­żenie, że adresowany do widzów przekaz ma wysokie walory estetyczne (R2 = 0,38; p<0,005). Istotnym czynnikiem jest również to, że informacje prezentowane są bez zbędnego, zdaniem oglądających, ładunku emocjo­nalnego, który może sprawiać wrażenie nieprzygotowania, pośpiechu i    nerwowości (R2 = 0,55; p<0,001).Na życzliwy stosunek do osoby prowadzącej ten program wpływają zauważane przez widzów takie jej cechy, jak cierpliwość i otwartość w stosunku do pojawiających się w studio gości (R2 = 0,66; p<0,0001). Ważne dla nawiązania relacji paraspołecznej jest również zachowywanie dystansu do przekazywanych wiadomości, nawet kosztem pominięcia pewnych ich szczegółów czy prezentacji całej wiedzy, jaką ma na ten temat osoba prowadząca program (R2 = 0,54; p<0,001).

PŁEĆ WIDZÓW I PROWADZĄCYCH PROGRAM

Osoby po 50. roku życia są bar­dziej życzliwie i przyjaźnie nastawione do osoby prowadzącej i łatwiej się do niej „przywiązują”. Są także bardziej otwarte na informacje, a na­wet na plotki na temat osób prowadzących programy, pochodzące np. z gazet i ilustrowanych magazynów.Istotnym czynnikiem, który wpływa na kształtowanie się interakcji paraspołecznej, jest także płeć — i to zarówno płeć widza, jak i prezente­ra. Badania wykazały, że kobiety są nastawione bardziej życzliwie do osób pojawiających się na ekranie (t = 2,51; p<0,05) i łatwiej niż męż­czyźni „przywiązują się” do nich (t = 2,23; p<0,05).

PROGRAMY INFORMACYJNE

Dotychczasowe badania nad interakcj ami paraspołecznymi koncentrowa­ły się głównie na powstawaniu takich relacji pomiędzy widzem a osoba­mi prowadzącymi telewizyjne programy informacyjne (por. np. Horton, Wohl, 1956; McCain, Chilberg, Wakshlag, 1977; Palmgreen, Wenner, Rayburn II, 1980; Rubin, Perse, Powell, 1985). Wyniki tych analiz jed­noznacznie wskazują, że zawiązanie się interakcji paraspołecznej przy­czynia się do wzrostu orientacji informacyjnej widza. Według Perse (1990b), u podstaw tego zjawiska leżą trzy główne przyczyny:  Widzowie poszukujący informacji w wiadomościach telewizyjnych oprócz przekazywanych treści nabywają również wiedzę dotyczącą cech osobowości, jakie mają osoby prowadzące te programy. Wzrost wiedzy interpersonalnej jest natomiast ważnym czynnikiem sprzyjającym two­rzeniu się więzi społecznych.

BADANIA NAD KOMUNIKACJĄ

Badania nad komunikacją wokalną mają stosunkowo krótką historię (por. Kappas, Hess, Scherer 1991) i dlatego są mniej zaawansowane niż np. badania dotyczące analizy ekspresji twarzowej. Jeszcze w latach pięćdziesiątych Woodworth i Schlosberg (1966) twierdzili, iż określenie, że głos w dużym stopniu pomaga nam w odgadnięciu uczucia „[…] bar­dziej opiera się na codziennym doświadczeniu niż na wynikach ekspery­mentów” (s. 189). Przeszkodą w badaniu wokalizacji były trudności techniczne związane z rejestracją głosu oraz brak ścisłej i rzetelnej terminologii precyzującej zjawisko.

BRAK OBYCIA Z KAMERĄ

Brak obycia z kamerą, nowe otoczenie przypomi­nające laboratorium audiowizualne oraz chęć pokazania się w dobrym świetle stanowią wystarczający kompleks stresorów zaburzających płyn­ność wyrażania się. Eliminowanie stresogennego charakteru wizyty gościa w studio należy do podstawowych obowiązków gospodarza progra­mu. Powinien on zadbać zarówno o zaadaptowanie gościa do „ekstremal­nych” warunków komunikacji przed kamerą, jak i swoistej „dekompre­sji” – po programie. Dzięki temu wypowiedzi zaproszonej osoby nie będą znacząco odbiegały od przedprogramowych ustaleń.

INTENSYWNOŚĆ I ENERGIA

Najczęściej wykorzystywanym w badaniach komunikacji wokalnej para­metrem jest średnia energia segmentu dźwięku (np. sylaby) lub częstot­liwości podstawowej. Jednostkami pomiaru są decybele (dB). Percepcyj­nym korelatem intensywności jest donośność lub głośność dźwięku.Graficzną reprezentację wymiaru amplitudy i czasu stanowi obwiednia. Opis formantów dotyczy kombinacji wymiaru amplitudy i częstotliwości. Natomiast reprezentacją kombinacji wymiaru amplitudy, częstotliwości i czasu jest spektrum.Bazując na przedstawionych wartościach, można określić jeszcze wiele innych wskaźników. Na przykład van Bezooijen (1984) na potrze­by swoich badań określał m.in. tempo mowy (liczba sylab z pauzami na sekundę), tempo artykulacji (liczba sylab bez pauz na sekundę), poziom wysokości dźwięków (na podstawie miar tendencji centralnej F0).

O czym należy pamiętać, kupując przez Internet

Z roku na rok rośnie popularność sprzedaży różnych artykułów za pośrednictwem Internetu, przeciętnie każdego roku taki wzrost wynosi po kilkadziesiąt procent. Do tej formy zakupów zachęca kilka czynników, między innymi brak konieczności wychodzenia z domu, niewysokie ceny, duża konkurencja produktów itp. Jednak wybierając taka właśnie formę zaopatrzenia w różnorodne produkty, należy pamiętać o kilku podstawowych zasadach, które uchronią nas przed przykrymi niespodziankami, czyhającymi w sieci. Na pewno nie powinno się dokonywać transakcji z komputera gdzieś w kafejce internetowej, bezpiecznie zrobić to z komputera domowego, oczywiście odpowiednio zabezpieczonego przed różnego rodzaju wirusami. Nie klikajmy na tak, jeśli nie mamy 100 procentowej pewności bezpiecznego połączenia z daną stroną, nie powinna ona budzić podejrzeń. Nie podawajmy bez potrzeby swoich danych, strona tego rodzaju, jeśli nie oferuje nam wyboru opcji wykorzystania naszych danych, nie powinna wzbudzić naszego zaufania. Podczas dokonywania transakcji należy zwrócić szczególna uwagę na sprzedawcę, czy jego firma posiada adres, numer telefonu, a na pewno czy jego strona internetowa, podczas logowania się posiada w adresie protokół https.

Tags: , , , ,

Internet –kontakt z ludźmi z całego świata

Internet jest wspaniałą rzeczą. Nie dość, że dostarcza nam dostęp do wielkiej wiedzy, pozwala nam na naukę obcych języków, poznawanie nowych kultur, pracę oraz dostarczanie sobie rozrywki, to również pozwala nam na kontakt z ludźmi z całego świata. Możemy dzięki temu łatwo utrzymać kontakt z ludźmi, których poznaliśmy za granicą, mieszkają daleko od nas. Można już nie tylko pisać do siebie e-maile, ale również robić wideo konferencje, wysyłać sobie zdjęcia. Kontakt staje się coraz łatwiejszy i bardziej zaawansowany, namacalny wręcz. Dzięki Internetowi możemy się skontaktować także z nieznajomymi ludźmi z całego świata. Niezależnie od tego, kto gdzie mieszka, może poznać się z osobą, która żyje po drugiej stronie kuli ziemskiej. Dzięki temu można łatwo i bardzo skutecznie poprawić swoje zdolności językowe, poprzez porozumiewanie się językiem osoby z innego kraju, lub po angielsku (bo jak wiadomo, jest to język, który obecnie jest bardzo popularny i bardzo wiele osób go zna). Oprócz tego, można się dowiedzieć wielu ciekawych rzeczy na temat innych kultur, których nie uczą w szkole, a przecież nikt nas lepiej nas nie poinformuje na temat tradycji i warunków do życia danego kraju, jak jego własny obywatel, który ma tę rzeczywistość na co dzień.

Tags: , , ,

Trudności z naprawą sprzętów elektronicznych

Używamy sprzętów elektronicznych na co dzień i praktycznie nikt nie wyobraża sobie bez nich funkcjonowania. Największe problemy zaczynają się jednak w momencie ich popsucia. To co jest bardzo interesujące w świecie technicznym, że używamy go we wszystkich obszarach życia, ale jeżeli przychodzi do jego naprawy tak naprawdę bardzo niewielu ludzi jest w stanie to zrobić i z tego powodu są bardzo poszukiwanymi fachowcami na rynku pracy. Młody człowiek zainteresowany techniką oraz najnowszymi technologiami jest w stanie bardzo szybko zdobyć małą fortunę oraz doświadczenie zawodowe. Specjalistyczne umiejętności są dzisiaj w cenie. Trudności z obsługą sprzętu elektronicznego jednak istnieją i trzeba się zgodzić, że z każdym rokiem postępują, ponieważ przeciętne urządzenie oparte na najnowszej technologi jest skonstruowane tak, że można je naprawić używając skomplikowanych wzorców technicznych. Na pewno dla przeciętnego człowieka jest to niezbyt miła sytuacja, a zmysł techniczny jest zazwyczaj czymś wrodzonym. Podsumowując, korzystamy z technologii, ale jeżeli zdarzają się jakieś problemy z jej obsługą chcemy znaleźć specjalistę, który zrobi to za nas. Niestety takich ludzi zaczyna powoli brakować, a jeżeli są to biorą za usługę spore wynagrodzenie.

Tags: , ,

CZERPANIE MOTYWACJI UCZNIA

Motywacje uczeń czerpać może z trzech źródeł: własnych zainteresowań (wewnętrzne zadowolenie),działań nauczyciela (nagrody zewnętrzne),sukcesu wieńczącego pracę (połączenie zadowolenia z nagrodą).Motywację wewnętrzną, jak dowodzą badania, łatwiej nadwerężyć niż wy­wołać. To jeden z powodów, dla którego wielu nauczycieli woli nauczać czytania na „prawdziwych książkach” zamiast na sztucznie ograniczonych schematach. Zależy ira, aby uczniowie mieli do wyboru szeroki wachlarz atrakcyjnie wygląda­jących książek na przeróżne tematy, wtedy bowiem uczniowie nauczą się wybie­rać między równie pociągającymi książkami. Postawy są w większym stopniu efektem wychwycenia i przyswojenia niż nauczania. Jeśli dziecko „połknie ha­czyk” czytelnictwa, potrzebne mu będzie tylko pośrednie wsparcie ze strony dorosłych (strategie myślenia), sposobność (nęcące materiały) i ludzie, których zapał do czytania mógłby podzielić. Zapał rodzi zapał, brak zapału zniechęca i odbiera zainteresowanie. Nic dziwnego, że w ogłoszeniach o pracy dla nauczy­cieli najczęściej żąda się od kandydatów entuzjazmu.

MYŚLENIE UPOSTACIOWIONE

Myślenie upostaciowione w pisaniu i czytaniu może okazać się trudne. Ten prawdopodobnie powód zniechęca wielu ludzi do podejmowania takiego wysił­ku, choć z drugiej strony może być równie miłe, jak nagradzające dzięki przyjem­ności znajdywanej w rozwiązywaniu problemów, w stawianiu czoła trudnym za­daniom, w poczuciu narastających kompetencji. Co prawda nie wszystkie książki i nie wszystkie teksty odpowiadają temu opisowi. Przyjdzie zgodzić się z L. Thurstonem (1923), że „Bodziec, który według dziecka nie służy jego satysfakcji, to po prostu żaden bodziec”. Jeśli materiał nie jest sam przez się interesujący, na nauczycielu spoczywa zadanie wyjaśnienia uczniowi, dlaczego powinien przyło­żyć się do danej pracy.

WNIOSKOWANIE I PODSUMOWANIE

Wnioskowanie – pytanie, dlaczego coś się zdarzyło lub zdarzyć mogło, analizowanie motywów, którymi kierowali się bohaterowie, poszukiwanie związków przyczynowo-skutkowych, wyprowadzanie wniosków, hipotez, teo­rii i koncepcji. „Z jakiej przyczyny…?”, „Co zdarzyłoby się, gdyby…?” Podsumowanie następuje po zakończeniu czytania i związanych z czytaniem dodatkowych czynności. Polega na sprawdzeniu spójności i trafności odbio­ru całości tekstu i reakcji na tekst; jakie były zamiary autora, czy i jak je zrealizował. „Co myślisz o książce? Uzasadnij swój pogląd”.Proces czytania zamyka podsumowanie, a rozpocząć go powinno wstępne przejrzenie: przeczytanie tytułu i zastanowienie się nad nim, obejrzenie okładki, przeczytanie spisu treści, rzucenie okiem na ilustracje i wkładki (np. mapy), przejrzenie indeksu i wstępu. Obyty czytelnik wyrabia sobie zdanie o książce, nim zacznie ją czytać.

DZIECI POTRZEBUJĄ WSKAZÓWEK

Dzieci potrzebują od nas wskazówek, jak doszukiwać się znaczenia w tekście. Oto kilka sposobów oceniania umiejętności czytania ze zrozumieniem. Wskazują one na charakterystyczne dla biegle czytających strategie, warte przekazania uczniom.Nadzorowanie znaczenia polega na sprawdzaniu, co uczeń rozumie: zbiera­nie i wybieranie głównych myśli, sygnalizowanie zrozumienia (np. przeformułowywanie lub podsumowywanie). „O czym to jest?”W analizie tekstu chodzi o wyjaśnienie sensu, usunięcie wątpliwości, spraw­dzenie, co uczeń rozumie częściowo tylko lub nie rozumie wcale. „Dlaczego to zostało powiedziane?”Analiza cech zewnętrznych tekstu to przeszukiwanie kontekstu edytorskie­go: ilustracji i podpisów pod nimi, wyróżnień, informacji o książce itp., w celu znalezienia wskazówek ułatwiających zrozumienie tekstu. „Jakie są wskazówki naprowadzające?” Opracowanie tekstu – własne myśli i opinie, przewidywanie, dokąd tekst zmierza, wynajdywanie związków pomiędzy fragmentami tekstu, przenosze­nie tekstu do wyobraźni, wczuwanie się w postacie – co dziecko zrobiłoby na miejscu bohatera książki. „Co będzie dalej?”

WIEDZ O CZYTANIU

Dzieciom potrzebna jest wiedza o czytaniu, którą zdobyć mogą dzięki boga­tym i zróżnicowanym doświadczeniom z językiem i z książkami. Interakcja z tek­stem i wydobywanie zeń znaczenia będzie łatwiejsze dzięki wspólnemu czytaniu i dyskusji nad książką. Trzeba też, aby dzieci pojęły, dlaczego ma sens czytanie i pisanie. W tym celu dorośli powinni odwoływać się do własnego przykładu. Nauka czytania nie dotyczy wyłącznie dzieci, trwa bowiem całe życie. Poczucie, że skoro coś przeczytaliśmy, to zrozumieliśmy rzecz, bywa zawodne, jak zwięźle ujął to Woody Allen: „Zapisałem się na kurs szybkiego czytania: cała strona na jeden rzut oka. Dzięki temu zdołałem przeczytać Wojnę i pokój w dwadzieścia minut. To księga o Rosji”.

BADANIA PRZEPROWADZONE WŚRÓD DZIECI

Z badań nad dziećmi pięcioletnimi wynika, że często nie rozumieją, co robią ludzie, kiedy czytają, czemu służy język pisany, co znaczą tak abstrakcyjne pojęcia, jak wyraz lub dźwięk. Te dzieci, które rozwijają się szybko, odznaczają się większą jasnością poznawczą dotyczącą czynności czytania i pisania. Wiedzą, że należ;/ dobrać dźwięk do symbolu, że słowa są jednostkami znaczeniowymi, że czytanie oraz pisanie mają zastosowanie praktyczne. Z kolei badania nad sześcio- i siedmiolatkami potwierdzają, że uczniowie czyniący znikome postępy w nauce wykazują w sprawie czytania i pisania zamęt poznawczy. Nie bardzo zdają sobie sprawę, czym jest zdanie, a nawet ci, którzy czytają sprawnie, są niepewni przydatności i roli czytania i pisania. Na pytanie: „Co robisz, kiedy czytasz? ” wielu badanych nie dawało żadnych odpowiedzi.

PRZYPADKOWO POŁĄCZONE SŁOWA

Seria przypadkowo połączonych słów może wydać się mu łatwiejsza do przeczy­tania od tekstu spójnego. Takie dziecko nie umie dostatecznie szybko korzystać zmyślenia w trakcie czytania i niechętnie podejmuje poznawcze wysiłki, żeby zrozumieć trudny tekst. Dzieci biegłe w czytaniu (i w pisaniu) aktywnie angażują się w rozwiązywanie problemów, nie ustając w staraniach o uzyskanie „jasności poznawczej” i próbach zrozumienia słów. Nie chodzi tu jedynie o proste dopa­sowywanie słów i liter do ich dźwiękowej formy; dziecko dokonuje kolejnych odkryć, wykorzystując w tym celu procesy myślowe. Wygotski wskazał na dwie przyczyny, które sprawiają, że dziecko rozpoczy­nając naukę w szkole ma wyrobione umiejętności mówienia, ale brakuje mu umiejętności czytania i pisania:abstrakcyjny charakter języka pisanego (znaczenie słów nie jest oczywiste samo przez się),brak pewności, że czytanie i pisanie jest potrzebne, więc i brak motywacji do uczenia się tych umiejętności.